Dwór w Prusinowicach powstał na początku XIX wieku za sprawą rodziny Czarnowskich herbu Łada, którzy zakupili te ziemie. W roku 1840 zbudowany został spichlerz i oficyna dworska. Było to centrum majątku o powierzchni 2.860 morgów, w którego skład wchodziły folwarki: prusinowski i henrykowski. W tym samym wieku powstały również pozostałe zabudowania folwarczne. Podczas powstania styczniowego, w dworze działał szpital, miejsce składowania zaopatrzenia, oraz skrzynka kontaktowa.
W roku 1919 majątek przeszedł w ręce Krzyżanowskich, którzy rezydowali tu do wybuchu II wojny światowej. W roku 1945 dwór został zniszczony przez Niemców. W latach 50. obiekt odbudowano na potrzeby PGR (zaaranżowane zostały nowe wnętrza, zachowując pierwotną bryłę budynku). W roku 1962 dwór został rozbudowany. Po przemianach ustrojowych zabytek przekazano Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, a w roku 1997 osobie prywatnej. Dziś stoi pusty i popada w ruinę. Wejście na teren zespołu jest zamknięte. Oprócz budynków, zachował się również park dworski.
Jest to budowla murowana, piętrowa. Od zachodu i wschodu znajdują się przybudówki. Front dworu zdobi portyk wsparty na dwóch toskańskich kolumnach, oraz dwóch narożnych pilastrach. Zwieńczeniem portyku jest tympanon z kolistym prześwitem. Od strony ogrodu znajduje się ryzalit na planie dawnego salonu. Obecnie znajdują się w nim dwa pomieszczenia. Dwór posiada w sumie dziewiętnaście pomieszczeń (w tym osiem mieszkalnych). Całość nakrywa dach dwuspadowy. Budynek jest podpiwniczony.
Prusinowice położone są kilka kilometrów na północny-zachód od
Szadku. Zespół dworski znajduje się tuż przy drodze i jest dobrze widoczny. (2008)
Tekst: Tomasz Szwagrzak
Zdjęcie: Tomasz Szwagrzak